Bolesław Chrobry był pierwszym koronowanym królem Polski i jednym z najważniejszych obrońców Kościoła w dziejach naszego narodu, który rządził w latach 992-1025 i stanął na czele procesu głębokie chrystianizacji polskich ziem. To za jego panowania, opierającego się na fundamencie chrzciny Polski z 966 roku, chrześcijaństwo zakorzeniło się nieodwracalnie na terytoriach Piastów, a Gdańsk – jedno z kluczowych miast wczesnopiastowskiego państwa – stał się świadkiem tej transformacji religijnej i centrum życia politycznego.
Co znajdziesz w artykule
- Kim był Bolesław Chrobry – życiorys i pochodzenie
- Chrzest Polski 966 roku – kontekst historyczny
- Bolesław Chrobry a Kościół – obrońca wiary
- Koronacja 1025 roku – narodziny Królestwa Polskiego
- Gdańsk w czasach Bolesława Chrobrego
- Śladami Chrobrego w Gdańsku – miejsca warte odwiedzenia
- Dziedzictwo Bolesława Chrobrego w życiu parafialnym
- FAQ
- Kiedy żył Bolesław Chrobry?
- Dlaczego Bolesław Chrobry jest nazywany obrońcą Kościoła?
- Co to był zjazd gnieźnieński i kiedy się odbył?
- Jaki jest związek Bolesława Chrobrego z Gdańskiem?
- Kiedy odbyła się koronacja Bolesława Chrobrego?
- Gdzie w Gdańsku można poznać historię wczesnopiastowską?
- Kim była Dobrawa i jaką rolę odegrała w chrystianizacji Polski?
- Kiedy obchodzimy rocznicę chrztu Polski i jak świętują ją gdańskie parafie?
Kim był Bolesław Chrobry – życiorys i pochodzenie
Bolesław Chrobry urodził się około 967 roku jako syn księcia Mieszka I i czeskiej księżniczki Dobrawy. Od dziecka był zanurzony w świecie już ochrzczonego dworu piastowskiego – jego ojciec przyjął chrzest w 966 roku, a matka przybyła do Polski jako ferworystka chrześcijańskiej wiary. Przychodzenie na świat w takim środowisku oznaczało, że Bolesław był pierwszym polskim księciem wychowanym całkowicie w duchu wiary chrześcijańskiej.
Droga Bolesława do władzy nie była jednak gładka. Po śmierci Mieszka I w 992 roku książę stanął przed wyzwaniem – ojciec pozostawił władzę opiecze macochie Ody i jej małoletniemu synowi Edwardowi. Młody Bolesław, zdecydowany i ambitny, odsunął od tronu macochę i jej potomstwa, przejmując pełną kontrolę nad Polską Koroną. Przydomek „Chrobry”, który przylgnął do jego imienia, oznacza „dzielny” lub „waleczny” – nadany przez późniejszych kronikarzów i historyków za jego odwagę oraz militarny geniusz. Został on pierwszym władcą naszych ziem, który nosił nie tylko tytuł księcia, lecz króla namaszczonego przez Kościół.
Rodzice i dzieciństwo – Mieszko I i Dobrawa
Mieszko I, ojciec Bolesława Chrobrego, był twórcą państwa piastowskiego i pierwszym chrzest Polski dokonania. Dobrawa, jego matka, była córką czeskiego księcia Bolesława I i przybyła do Polski około 965 roku. Tradycja historyczna, zapisana przez kronikarzy takich jak Thietmar z Merseburga, przypisuje jej bezpośrednią rolę w nakłonieniu męża do przyjęcia chrztu. Bolesław Chrobry wychowywał się w atmosferze głębokie religijności, słuchając nauk Kościoła i podpatrując, jak matka przekazywała wiarę współpracownikom dworu.
Droga do tronu – młody książę Polan
Po śmierci Mieszka I w 992 roku sytuacja w państwie piastowskim stała się skomplikowana. Ojciec zostawił władzę podzieloną między dorosłego już Bolesława i opiekę królewskiego skarbu macochie Odzie. Konflikt był nieunikniony. Młody księciu, liczący wówczas około 25 lat, wykazał się determinacją i politycznym zmysłem, ostatecznie przejmując pełnię władzy i izolując konkurentów. Od tego momentu przez 33 lata panował nad Polską Koroną, budując fundamenty pierwszego suwerennego królestwa polskiego w średniowiecznej Europie.
Chrzest Polski 966 roku – kontekst historyczny
Aby zrozumieć znaczenie panowania Bolesława Chrobrego, trzeba najpierw przeanalizować kontekst chrztu Polski z 966 roku, który zmienił trajektorię naszego narodu. Decyzja Mieszka I o przyjęciu chrztu nie była wyłącznie aktem osobistej wiary – była to kalkulacja polityczna, która miała umocnić pozycję Polan wobec coraz silniejszych zachodnie sąsiadów, zwłaszcza Świętej Cesarstwa Rzymskiego.
Dobrawa, przychodzący do Polski jako księcianka chrześcijańska, była na długo przed swoją przybyciną główną ambasadorką Kościoła w oczach księcia Mieszka. Haar podziałał na niego nie poprzez przymus, ale poprzez wykazanie korzyści politycznych i duchowych przystąpienia do chrześcijańskiego commonwealth. Chrzest Polski w 966 roku – data tradycyjnie przyjmowana przez historyków – oznaczał otwarcie się Polskiej Korony na cywilizacyjne wpływy Zachodu, które wcześniej były mu niedostępne.
Dlaczego Mieszko I przyjął chrzest
Mieszko I miał konkretne powody geopolityczne do przyjęcia chrztu. Po pierwsze, Polska była otoczona chrześcijańskimi mocarstwami – Czechami na południu i Niemcami na zachodzie. Przyjęcie chrztu oznaczało wejście do systemu międzynarodowych stosunków dyplomatycznych opartych na wierze. Po drugie, chrzest pozwalał na nawiązanie małżeństwa z Dobraną, co wzmacniało sojusz z Czechami i podniosło prestiż dynastii Piastów. Po trzecie, kościół oferował administracyjną strukturę – pierwsze biskupstwa, takie jak poznańskie, które mogły wspierać organizację państwa.
Rola Dobrawy w chrystianizacji Polan
Dobrawa nie była biernym elementem tego procesu. Jako czeskiąca księżniczka, wyposażona w edukację religijną, natychmiast po przybyciu do Polski začęła aktywnie szerzyć chrześcijaństwo wśród dworu Mieszka I. Jej biograf opowiada, że nauczała księcia wiary, modliła się z nim i zachęcała do budowy pierwszych świątyń. Rodzony syn, Bolesław Chrobry, uczył się od niej nie tylko zasad wiary, lecz także, że religia może być narzędziem władzy i jedności narodu. Zmarly w 977 roku, jednak wpływ Dobrawy na dzieje kraju był niezmierny – jej synowie, zwłaszcza Bolesław, kontynuowali jej misję z jeszcze większą determinacją.
Bolesław Chrobry a Kościół – obrońca wiary
Jeśli Mieszko I był tym, który otwarł Polsce drzwi do chrześcijańskiego świata, to Bolesław Chrobry budował fundamenty struktury kościelnej, która miała przetrwać do dzisów. Jego związek z Kościołem był nierozerwalny, a jego działalność na rzecz wiary wyniosła go do roli, którą historicy określają mianem „obrońcy Kościoła”. Wsparcie dla arcybiskupstwa gnieźnieńskiego, sprowadzenie relikwii świętego Wojciecha i finansowanie budowy świątyń – to wszystko było częścią jego wizji Polski jako królestwa całkowicie zintegrowanego z chrześcijańską Europą.
Zjazd gnieźnieński 1000 roku i powstanie arcybiskupstwa
Punktem zwrotnym w karierze kościelnej Bolesława Chrobrego był zjazd gnieźnieński w 1000 roku. Niemiecki cesarz Otton III, będący łączątowickiem Bolesława i osobą o głębokich przekonaniach religijnych, przybył do Gniezna, aby oddać hołd relikwiom świętego Wojciecha, zamordowanego misjonarza, który zginął podczas wędrówki do Prusów. To spotkanie miało ogromne znaczenie nie tylko religijne, ale i polityczne – cesarz, przychodzący do miasta księcia jako pielgrzym, symbolizował uznanie niezależności Polski.
Podczas zjazdu ustanowiono arcybiskupstwo gnieźnieńskie z pierwszym arcybiskupem Radzimem Gaudentym (bratem świętego Wojciecha). Powstały również cztery sufraganie diecezje: w Krakowie, Wrocławiu, Kołobrzegu i Poznaniu. Ta struktura oznaczała, że Polska miała teraz niezależną organizację kościelną, niezależną od niemieckiego arcybiskupstwa w Moguncji. Bolesław, finansując te inwestycje i wspierając arcybiskupów, niemal całkowicie kontrolował kościół na terenie swojego królestwa, co dawało mu ogromną władzę zarówno duchową, jak i świecką.
Święty Wojciech – misja i męczeństwo
Święty Wojciech (zwany również Adalbercisem) był postacią kluczową dla zrozumienia misji Bolesława Chrobrego. Wojciech urodził się około 956 roku jako członek szlachty gnieźnieńskiej. Wstąpił do klasztoru, a następnie został biskupem Pragi. Nie zadowolony zwykłą funkcją biskupią, wyruszył na misję do Prusów – pogańskiego narodu żyjącego na północ od Polski. W 997 roku zginął z ręki pruskich pogan, ale przed śmiercią zdążył chrzcić wielu ludzi, w tym mieszkańców Gdańska.
Bolesław Chrobry natychmiast zainteresował się relikwiami świętego Wojciecha. Wysłał emisariuszy, którzy kupiła ciało misjonarza za wagę złota i przewieźli je do Gniezna. Relikwie stały się ogniskiem kultu w nowo powstałej metropolii. Veneracja świętego Wojciecha wzmacniała prestiż Bolesława i jego królestwa – miał on obecnie patrona, który był nie tylko polskim mężczennikiem, lecz również osobą powiązaną z Cesarstwem Rzymskim i papieżem.
Koronacja 1025 roku – narodziny Królestwa Polskiego
Całe panowanie Bolesława Chrobrego zmierzało do jednego momentu – jego koronacji na króla Polski. Przez trzy dekady budował potęgę militarną, Organizational strukturę kościelną i prestiż międzynarodowy, wiedząc, że wieńczące wszystko będzie moment, gdy włoży na głowę koronę królewską bez sankcji cesarza. W 1025 roku, zaledwie kilka miesięcy przed własną śmiercią, osiągnął ten cel.
Koronacja Bolesława Chrobrego w 1025 roku w Gnieźnie miała historyczne znaczenie, któreg trudno przecenić. Był to pierwszy raz w dziejach polskich ziem, gdy władca został namaszczony i koronowany jako królestwo Polski, a nie zaledwie jako książę podległy cesarzowi. Polska weszła do grona suwerennych mocarstw europejskich – była to już nie prowincja, lecz równorzędny partner w systemu międzynarodowych stosunków. Koronacja stanowiła zwieńczenie pracy poprzednich pokoleń, zwłaszcza Mieszka I i Dobrawy, oraz kulminację własnych wysiłków Bolesława.
Znaczenie koronacji dla tożsamości narodowej
Koronacja 1025 roku stała się symbolem polskiej tożsamości narodowej na wiele pokoleń. Polska, która zaledwie 60 lat wcześniej przyjęła chrzest, teraz oficjalnie wstąpiła do wspólnoty chrześcijańskich monarchii. To nie było tylko ceremonią religijną – było to polityczne oświadczenie dla całej Europy, że Polska jest władzą suwerenną, którą trzeba liczyć się jako równego w stosunkach międzynarodowych.
Polska jako samodzielne królestwo w Europie
Królestwo Polskie powstałe w wyniku koronacji 1025 roku obejmowało tereny od Morza Bałtyckiego na północy do Beskidów na południu, od Niemiec na zachodzie do Rutenii na wschodzie. Bolesław Chrobry, jako pierwszy polski monarcha, miał dostęp do handlu bałtyckiego poprzez porty takie jak Gdańsk i Szczecin. Jego królestwo stanowiło bufor między Niemcami a Rusią Kijowską, co dawało mu znaczący wpływ geopolityczny. Niestety, koronacja nie przemieniła się w długotrwałą fortunę – niedługo po koronacji, 17 czerwca 1025 roku, Bolesław Chrobry umarł, a jego królestwo przeżyło wielkie perturbacje polityczne.
Gdańsk w czasach Bolesława Chrobrego
Gdańsk zajmuje szczególne miejsce w narracj o Bolesławu Chrobrem, ponieważ miasto pojawia się na historycznym ekranie właśnie za jego czasów. Pierwsza legalna wzmianka o Gdańsku pochodzi z 997 roku – pojawia się w żywocie świętego Wojciecha, gdzie wspominane jest, że misjonarz chrzcił mieszkańców grodu zwanego Gyddanyzc (starosłowiańska nazwa miasta) przed wyruszeniem na misję do Prusów. To był dokładnie okres, gdy Bolesław Chrobry panował nad swoją rozrastającą się Koroną, a Gdańsk stanowił jedno z kluczowych miast jego państwa.
Gdańsk jako gród piastowski – co odkryły wykopaliska
Wykopaliska archeologiczne przeprowadzone w ciągu ostatnich dziesięcioleci odsłoniły, że Gdańsk w czasach Bolesława Chrobrego był dobrze zorganizowanym grodem piastowskim. Lokalizacja tego wczesnośredniowiecznego siedziby sięga rejonu dzisiejszych ulic Sukienniczej i Bazarowej w Głównym Mieście Gdańska. Archeologowie znaleźli pozostałości drewnianych fortyfikacji, mieszkań, warsztatów rzemieślników i przedmioty handlowe, które świadczą o tym, że Gdańsk był już w X-XI wieku ważnym ośrodkiem handlowym i administracyjnym.
Gród piastowski w Gdańsku miał znaczenie strategiczne – kontrolował dostęp do Morza Bałtyckiego i służył jako punkt wymiany handlowej między zachodem a Skandynawią. Bolesław Chrobry rozumiał wartość tego miasta i inwestował w jego umocnienie i rozbudowę. Gdy święty Wojciech przybył do Gdańska w 997 roku, aby chrzcić jego mieszkańców, robił to z błogosławieństwem księcia, którego interes polegał na szerzeniu chrześcijaństwa wśród poddanych.
Wczesnośredniowieczne ślady w dzisiejszym Gdańsku
Dzisiejsza turysta spacerująca po Starym Mieście w Gdańsku może nie zdawać sobie sprawy, że pod nogami ma ponad tysięc lat historii. Gród Bolesława Chrobrego leży kilka metrów pod ziemią, przykryty warstwami zwichłych przedmiotów, cegieł i odkryć archeologicznych. Najlepszym miejscem, aby stykniąć się z tą historią, jest Muzeum Archeologiczne przy ul. Mariackiej 25-26, które przechowuje przedmioty z okresu wczesnopiastowskiego, w tym znaleziska z rejonu grodu gdańskiego.
Śladami Chrobrego w Gdańsku – miejsca warte odwiedzenia
Gdańsk oferuje kilka konkretnych miejsc, gdzie można poczuć oddech epoki Bolesława Chrobrego i wczesnego chrześcijaństwa na ziemiach polskich. Poniżej znajduje się przewodnik po najważniejszych lokalizacjach:
| Miejsce | Adres | Informacje praktyczne |
|---|---|---|
| Muzeum Archeologiczne Gdańsk | ul. Mariacka 25-26, 80-833 Gdańsk | Tel.: 58 322 21 00; Wtorek-piątek 9:00-16:00, sobota-niedziela 10:00-17:00; Bilet normalny ok. 15 zł, ulgowy ok. 10 zł (sprawdzić na stronie) |
| Bazylika Mariacka | ul. Podkramarska 5, 80-834 Gdańsk | Kościół otwarte dla wiernych; msze w niedziele 8:00, 10:00, 12:00, 17:00; Wciąż czynna jako świątynia parafialna |
| Muzeum Historyczne Miasta Gdańska (Ratusz Główny) | ul. Długa 46/47, 80-831 Gdańsk | Tel.: 58 767 91 00; Wtorek-niedziela 10:00-17:00, czwartek do 20:00; Bilet normalny ok. 15-18 zł |
| Dojazd komunikacją publiczną | ZTM Gdańsk, www.ztm.gda.pl | Linie tramwajowe 2, 3, 4, 6, 9 – przystanki w centrum Gdańska; Bilet czasowy lub jednoprzejazdowy |
Muzeum Archeologiczne w Gdańsku – ekspozycja wczesnopiastowska
Muzeum Archeologiczne w Gdańsku jest obowiązkową destynacją dla każdego, kto chce bliżej zaznajomić się z okresem Bolesława Chrobrego. Ekspozycja wczesnośredniowieczna zawiera naczynie ceramiczne, narzędzia, biżuterię i fragmenty budowli z X-XI wieku. Szczególnie wartościowe są przedmioty znalezione podczas wykopaLisk na terenie grodu piastowskiego – wykazują one stopień zaawansowania technicznego i handlowego Gdańska w czasach Chrobrego.
Muzeum Archeologiczne oferuje również czasowe wystawy tematyczne, które czasami skupiają się na historii Gdańska w okresie wczesnopiastowskim. Warto zapytać o przewodników, którzy potrafią opowiedzieć historię każdego eksponatu w kontekście życia w X-XI wieku.
Bazylika Mariacka i tradycja chrześcijańska Gdańska
Bazylika Mariacka przy ul. Podkramarskiej 5 jest jednym z najstarsszych kościołów Gdańska, choć główny korpus budowli pochodzi z XIV wieku. Jednak miejsca kultu religijnego w tej lokalizacji sięgają znacznie głębiej w przeszłość – do czasów wczesnego chrześcijaństwa na ziemiach gdańskich. Choć nie stanowi architekturą pozostałości z czasów Bolesława Chrobrego, Bazylika Mariacka jest naturalnym kontynuatorem tradycji chrześcijańskiej, którą przyjęli mieszkańcy Gdańska dzięki misji świętego Wojciecha.
Współczesna Bazylika Mariacka funkcjonuje jako świątynia parafialna, ale jednocześnie jest jednym z największych gotyckich kościołów w Europie Środkowej i symbolem gdańskiego katolicyzmu. Msze są odprawiane regularnie, a kościół przyciąga turystów i pielgrzymów z całego świata. Dla osób zainteresowanych życiem parafialnym w Gdańsku, to idealne miejsce, aby poczuć kontynuację wiary, którą zaczęli Bolesław Chrobry i jego dwór.
Dziedzictwo Bolesława Chrobrego w życiu parafialnym
Pamięć o Bolesławu Chrobrem żyje nie tylko w podręcznikach historii, ale również w żywym życiu współczesnych polskich parafii. Jego rola jako obrońcy Kościoła i pierwszego króla Polski czyni go figurą trwale zakorzenioną w świadomości religijnej Polaków, szczególnie w kontekście chrztu Polski z 966 roku i narodzin królestwa polskiego.
Jak pamięć o Chrobrym żyje w polskich parafiach
W polskich parafiach imię Bolesław ma szczególne znaczenie – noszą je chrzestni chłopcy, a w procesji ku czci patronów parafialnych czasami wspomina się o Bolesławie Chrobrem. Katecheci w szkołach kościelnych uczą dzieci o pierwszym polskim królu jako postaci, która ukończyła dzieło Mieszka I i Dobrawy. Kościoły, zwłaszcza w Gnieźnie i Poznaniu, organizują lekcje historii dla wiernych, w których opowiadają o znaczeniu koronacji 1025 roku.
Każdego roku, zwłaszcza w okresie Wielkiego Postu i Wielkanocy, parafialne horarium liturgiczne odnosi się do początków chrześcijaństwa w Polsce. Msze tematyczne poświęcone pamięci świętego Wojciecha pośrednio upamiętniają również Bolesława Chrobrego, który sprowadził relikwie misjonarza i wspierał jego kult.
Uroczystości kościelne nawiązujące do początków chrześcijaństwa
Rokiem szczególnie bogatym w obchody związane z Bolesławem Chrobrem było 2016 roku – obchodziły się wówczas 1050-lecie chrztu Polski. Gdańskie parafie, pod opieką Diecezji Gdańskiej, organizowały konferencje, sympozja i msze dziękczynne poświęcone dziedzictwu Bolesława i znaczeniu chrześcijaństwa dla polskiej tożsamości. Uczestniczył w nich nie tylko duchowieństwo, ale również historycy, katecheci i zwykli wierni, którzy chcieli pogłębić swoją wiedzę o przeszłości.
W roku 2025 przypadnie 1000-lecie koronacji Bolesława Chrobrego – ta rocznica historyczna z pewnością wywołuje zainteresowanie zarówno Kościoła, jak i instytucji naukowych. Spodziewamy się, że parafia Wniebowzięcia NMP (Bazylika Mariacka) i inne kościoły w Gdańsku będą organizować specjalne uroczystości, wykłady i seminaria poświęcone temu wydarzeniu.
Warto również wspomnieć o roli rocznic kościelnych w kształtowaniu świadomości historycznej wiernych. Gdy parafianie słyszą homilię o Bolesławie Chrobrem podczas mszy z okazji rocznicy chrztu Polski, uczestniczą w żywej tradycji, która łączy ich z pokoleniami ich poprzedników, którzy także obchodzili te same daty w swoich kościołach.
FAQ
Kiedy żył Bolesław Chrobry?
Bolesław Chrobry urodził się około 967 roku jako syn Mieszka I i Dobrawy czeskiej. Zmarł 17 czerwca 1025 roku w Poznaniu, kilka miesięcy po swojej historycznej koronacji na pierwszego króla Polski.
Dlaczego Bolesław Chrobry jest nazywany obrońcą Kościoła?
Chrobry wykupił relikwie zamordowanego świętego Wojciecha i doprowadził do ustanowienia niezależnej metropolii kościelnej w Gnieźnie podczas zjazdu z cesarzem Ottonem III w 1000 roku. Finansował budowę kościołów i aktywnie szerzył chrześcijaństwo na ziemiach polskich i sąsiednich.
Co to był zjazd gnieźnieński i kiedy się odbył?
Zjazd gnieźnieński odbył się w roku 1000, kiedy cesarz Otton III przybył do Gniezna, aby oddać hołd relikwiom świętego Wojciecha, zamordowanego misjonarza, który zginął podczas wędrówki do Prusów. Podczas zjazdu ustanowiono arcybiskupstwo w Gnieźnie i trzy podległe mu diecezje – w Krakowie, Wrocławiu i Kołobrzegu, co oznaczało kościelną niezależność Polski od Niemiec.
Jaki jest związek Bolesława Chrobrego z Gdańskiem?
Najstarsza wzmianka o Gdańsku pochodzi z 997 roku i pojawia się w żywocie świętego Wojciecha, który chrzcił mieszkańców grodu zwanego Gyddanyzc – właśnie za panowania Bolesława Chrobrego. Miasto było wówczas grodem piastowskim w rejonie dzisiejszego Śródmieścia.
Kiedy odbyła się koronacja Bolesława Chrobrego?
Bolesław Chrobry koronował się na króla Polski w 1025 roku w Gnieźnie. Była to pierwsza koronacja królewska w historii Polski, dokonana bez zgody cesarza, co uczyniło z Polski w pełni suwerenne królestwo w świecie chrześcijańskim.
Gdzie w Gdańsku można poznać historię wczesnopiastowską?
Najlepszym miejscem jest Muzeum Archeologiczne przy ul. Mariackiej 25-26 w Gdańsku, gdzie znajdują się eksponaty z okresu wczesnośredniowiecznego, w tym z czasów Bolesława Chrobrego. Warto też odwiedzić Muzeum Historyczne Miasta Gdańska w Ratuszu Głównomiejskim przy ul. Długiej 46/47.
Kim była Dobrawa i jaką rolę odegrała w chrystianizacji Polski?
Dobrawa była czeską księżniczką, córką Bolesława I Okrutnego, która poślubiła Mieszka I około 965 roku. Tradycja historyczna przypisuje jej kluczową rolę w nakłonieniu Mieszka do przyjęcia chrztu w 966 roku – była matką Bolesława Chrobrego i pierwszą chrześcijańską władczynią ziem polskich.
Kiedy obchodzimy rocznicę chrztu Polski i jak świętują ją gdańskie parafie?
Rocznica chrztu Polski przypada na 966 rok i jest corocznie upamiętniana przez Kościół katolicki w Polsce. W 2025 roku przypada 1000-lecie koronacji Bolesława Chrobrego. Gdańskie parafie, w tym Bazylika Mariacka przy ul. Podkramarskiej 5, organizują msze i spotkania katechetyczne poświęcone początkom chrześcijaństwa na ziemiach polskich.

Mieszkaniec Krzyżanowic i aktywny członek rady parafialnej. Od wielu lat zaangażowany w życie lokalnej wspólnoty. Na stronie parafialnej dba o to, abyście zawsze mieli dostęp do najważniejszych ogłoszeń, a także dokumentuje wydarzenia w naszej galerii. Prywatnie pasjonat historii regionalnej i miłośnik pieszych wędrówek.

