Kolory liturgiczne – znaczenie bieli, czerwieni, fioletu i zieleni

Kolory liturgiczne znaczenie to jeden z kluczowych elementów języka wizualnego Kościoła katolickiego – każdy odcień szaty, którą nakłada kapłan podczas Mszy świętej, nosi głęboką symbolikę teologiczną i odpowiada konkretnemu okresowi roku liturgicznego. Znajomość znaczenia bieli, czerwieni, fioletu, zieleni i innych kolorów pomaga wiernym pełniej uczestniczyć we wspólnocie i zrozumieć duchowy rytm kościelnego roku.

Czym są kolory liturgiczne i skąd się wzięły

Kolory szat liturgicznych to usystematyzowany system barw, który Kościół katolicki stosuje podczas celebracji sakramentów, przede wszystkim Mszy świętej. Nie jest to wybór przypadkowy ani estetyczny – każdy kolor ma precyzyjnie określone znaczenie teologiczne i przypada na konkretne okresy roku kościelnego.

Historia kolorów liturgicznych sięga średniowiecznych praktyk monastycznych. Początkowo nie było zunifikowanego systemu – poszczególne diecezje i zakony stosowały własne tradycje. Dopiero w XII-XIII wieku zaczęto wprowadzać pewną harmonizację, a pełna kodyfikacja nastąpiła po Soborze Trydenckim (1545-1563), kiedy Kościół zdecydował się na ujednolicenie liturgii. Wspólczesna wersja kolorów liturgicznych pochodzi z reformy dokonanej po Soborze Watykańskim II (1962-1965), który zaktualizował przepisy do realiów XX wieku.

Podstawą prawną dla kolorów liturgicznych jest Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego (OWMR), dokument wydany przez Stolicę Apostolską i stanowiący oficjalny komentarz do Mszału. Rozdział VI OWMR, szczególnie punkt 345-346, precyzyjnie wylicza pięć kolorów podstawowych: biały, czerwony, zielony, fioletowy i czarny. Dokument zawiera też przepisy dotyczące Color ornatów kapłana – czyli szat noszonej przez celebransa nad albą (białą tuniką). To właśnie ornat zmienia kolor zgodnie z potrzebami liturgicznego okresu.

Warto wiedzieć, że Kościół wschodni – greckokatolicy i prawosławni – stosuje nieco odmienny system kolorów, choć podstawowe zasady pozostają zbliżone.

Biały kolor liturgiczny – radość, świętość i zmartwychwstanie

Biały to kolor najradośniejszy w roku liturgicznym. Symbolizuje czystość, świętość, radość i zmartwychwstanie – bezpośrednio nawiązując do chrześcijańskiej nadziei na wieczne życie i pełne światła Królestwo Boże. W Apokalipsie (7,9) czytamy o tłumach „odzianych w białe szaty” – obraz ten stał się źródłem symboliki bialego koloru liturgicznego.

Kiedy używa się białego koloru liturgicznego

Biały pojawia się w największych, najradośniejszych uroczystościach roku kościelnego:

• Boże Narodzenie i okres świąteczny: od 25 grudnia 2025 do 10 stycznia 2026 – cały czas trwania trzechlecia bożonarodzeniowego
• Wielkanoc i Paskę: od 5 kwietnia do 24 maja 2026 – najradośniejszy okres roku, od Zmartwychwstania do Zesłania Ducha Świętego
• Maryjne uroczystości: 15 sierpnia (Wniebowzięcie Maryi), 8 grudnia (Niepokalane Poczęcie), 1 stycznia (Świętego Boga Rodzicy)
• Wszystkich Świętych: 1 listopada – biały, nie mylić z Dniem Zadusznym 2 listopada (fiolet lub czarny)
• Swieta wyznawców i dziewic: np. Św. Franciszka z Asyżu (4 października), Św. Teresy z Kalkuty (5 września)

Symbolika białej szaty – chrzest i wieczność

Biały ornat ma bezpośredni związek z sakramentem chrztu – dziecko ochrzczone ubiera się w białą szateczkę, która symbolizuje jego duchowe odrodzenie. Ta sama symbolika bieli pojawia się w liturgii: każdy wierny, który przyjmuje Chrystusa, wkracza w nową, oczyszczoną przez Jego śmierć i zmartwychwstanie rzeczywistość.

Złoto może być stosowane zamiast bieli w wyjątkowych uroczystościach – np. gdy kościół obchodzi jubileusz siedemdziesięciolecia swojego istnienia, kapłan może założyć złotą szatę. Złoto symbolizuje królewską godność Chrystusa i Jego wieczną godność, dlatego jest traktowane jako równoważne białemu.

Czerwony kolor liturgiczny – ogień, krew i Duch Święty

Czerwony jest drugim najczęstszym kolorem w roku liturgicznym i ma dwa głębokie znaczenia teologiczne: krew wylana przez męczenników za wiarę oraz ogień Ducha Świętego zesłanego w Pięćdziesiątnicy. Ta podwójność sprawia, że czerwony pojawia się w różnych, pozornie niezwiązanych ze sobą momentach roku.

Niedziele Męczenników i Zielone Święta

Czerwony kolor liturgiczny używany jest w uroczystości wszystkich Apostołów i większości Męczenników – świętych, którzy przelewali krew za Chrystusa. W 2026 roku znajdujemy tu na przykład:

• Św. Piotra i Pawła: 29 czerwca – dwaj pierwszorzędni Apostołowie, czołowe postacie wczesnego Kościoła
• Św. Szczepana: 26 grudnia (dzień po Bożym Narodzeniu) – pierwszy męczennik chrześcijaństwa, którego kamienowano za głoszenie Chrystusa
• Św. Krzyz Świętego: 14 września – ponieważ Krzyż jest tym, na którym Chrystus wylał krew zbawczą

Drugim znaczeniem czerwieni jest Zesłanie Ducha Świętego (Zielone Święta, Pięćdziesiątnica) – w 2026 roku przypada na 24 maja. W tym dniu języki ognia (symbolizującego działalność Ducha) zstąpiły na Apostołów w Wieczerniku w Jerozolimie. Czerwień ognia, energii i charyzmatów – to drugie fundamentalne znaczenie tego koloru.

Kolor czerwony pojawia się również przy sakramencie bierzmowania, gdzie Duch Święty stwierdza i umacnia wiarę ochrzczonej osoby.

Czerwień na Niedzielę Palmową i Wielki Piątek

Szczególnie interesujące jest użycie czerwieni w ostatnich dniach Wielkiego Postu:

• Niedziela Palmowa (29 marca 2026): Kościół obchodzi uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy. Chociaż data przypada w Wielkim Poscie (zwykle fiolet), kolorem jest czerwień – przypominająca o nadchodzących cierpieniach Chrystusa
• Wielki Piątek (3 kwietnia 2026): Dzień śmierci Jezusa Chrystusa na krzyżu. Czerwień to krew zbawcza, która zmywa grzechy świata. W tym dniu nie sprawdza się Mszy świętej, ale Liturgii Słowa i Komunii świętej, a kapłan ubiera się w czerwony ornat, gdy podczas Ceremoniału adoracji Krzyża Świętego

Fioletowy kolor liturgiczny – pokuta, oczekiwanie i nawrócenie

Fioletowy jest trzecim co do częstości kolorem w roku kościelnym. Symbolizuje pokutę, nawrócenie i oczekiwanie – dlatego pojawia się w dwóch najważniejszych okresach przygotowawczych roku: Adwencie i Wielkim Poscie. To kolor głęboker refleksji i wewnętrznej pracy.

Fiolet w Adwencie – oczekiwanie na Boga

Adwent (od łacińskiego adventus – przyjście) trwa cztery niedziele przed Bożym Narodzeniem. W 2026 roku będzie to okres od 30 listopada 2025 do 24 grudnia 2025. Fiolet w Adwencie ma bardziej optymistyczny charakter niż fiolet Wielkiego Postu – to kolor tęsknoty, oczekiwania, radosnego czekania na przyjście Chrystusa. Wierni przygotowują się duchowo, modląc się i czytając teksty biblijne mówiące o przyjściu Zbawcy.

Adwent wprowadza nas w rok liturgiczny – tradycyjnie Kościół liczy rok od Adwentu, a nie od stycznia. Ta perspektywa zmienia punkt widzenia: zamiast rozliczania się z minionego roku, stawiamy sobie wyzwanie duchowego odrodzenia.

Fiolet w Wielkim Poscie – pokuta i nawrócenie

Wielki Post (od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty) w 2026 roku trwa od 18 lutego do 4 kwietnia. To najsurowszy okres w roku liturgicznym – czterdzieści dni przygotowania do Paschy. Fiolet tutaj ma głębszy, bardziej intensywny charakter niż w Adwencie. To kolor pokuty, rachunku sumienia, pokuty sacramentalis (sakramentalnej) – wierni są zachęcani do spowiedzi i modlitwy.

Wielki Post nawiązuje do czterdziestu dni, które Jezus spędził na pustyni, poszcząc i modląc się przed rozpoczęciem swojej publicznej misji. Każdy wierny jest zaproszony do podobnego okresu wewnętrznego oczyszczenia.

Fiolet na pogrzebach i Mszach żałobnych

Fiolet (lub czarny) pojawia się na Mszach pogrzebowych i w uroczystości Wszystkich Wiernych Zmarlych (2 listopada 2026). W tym kontekście fiolet symbolizuje modlitwę za dusze zmarłych i nadzieję na zmartwychwstanie. To kolor pośredni – nie jest czysty smutek (czarny), ale nie jest także radość (biały). To kolor wiary w zmartwychwstanie i wieczne życie.

W niektórych diecezjach – szczególnie w tradycyjnych parafiach – na pogrzebach mogą pojawić się też szaty czarne, które są równie dopuszczalne i mogą wyrażać bardziej wyraźnie żal i smutek wspólnoty.

Zielony kolor liturgiczny – nadzieja i czas zwykły

Przez większość roku – około 33-34 tygodnie – dominuje kolor zielony. Ten długi okres nosi nazwę okresu zwykłego (tempus ordinarium) i jest podzielony na dwa odcinki: krótszy po Objawieniu Pańskim (Trzech Króach) i znacznie dłuższy po Zielonych Świętach aż do początku Adwentu.

Kiedy trwa okres zwykły w roku liturgicznym

W roku 2025-2026 okres zwykły obejmuje:

• Pierwszy odcinek: od 11 stycznia do 17 lutego 2026 (między Chrzctem Pańskim a Środą Popielcową)
• Drugi odcinek: od 25 maja do 28 listopada 2026 (od dnia po Zielonych Świętach do początku Adwentu)

Niedziele okresu zwykłego numeruje się tradycyjnie – mówimy o II Niedzieli, III Niedzieli aż do XXXIV Niedzieli okresu zwykłego. Ostatnia niedziela okresu zwykłego to zawsze Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata (w 2026 roku: 22 listopada) – w tym dniu kolor wraca do białego na pamiątkę Jego królewskiej godności.

Co symbolizuje zieleń w kontekście wiary

Zielony kolor symbolizuje nadzieję, wzrost, życie i płodność duchową. Jest to nawiązanie do przyrody – zielone pola, rosnące rośliny – oraz do obrazu Bożej opatrzności, która opiekuje się naturą. W podobny sposób Duch Święty opiekuje się duchowym wzrostem Kościoła i każdego wiernego.

Okres zwykły to czas codziennego przeżywania wiary – nie ma tu spektakularnych świąt czy dramatycznych okresów pokuty. To czas, w którym wierni uczą się naśladowania Chrystusa w zwyczajnych okolicznościach życia: pracy, rodzinie, codziennych wyzwaniach. Zielony kolor przypomina, że wzrost duchowy dokonuje się stopniowo, niepostrzeganie, jak rośnie roślina.

Różowy kolor liturgiczny – Laetare i Gaudete

Są dwa dni w roku, kiedy zamiast fioletu pojawia się rzadki, bladoróżowy kolor. Jest to dopuszczalny (ale nie obowiązkowy) wyjątek od reguły – moment złagodzenia pokuty w jej połowie.

Niedziela Gaudete – środek Adwentu

Trzecia niedziela Adwentu nosi łacińską nazwę Gaudete, pochodzącą od pierwszego słowa Introitu Mszy: „Gaudete in Domino semper” (Radujcie się w Panu zawsze). W 2025 roku Niedziela Gaudete przypada na 14 grudnia.

Chociaż wciąż trwamy w Adwencie (oczekiwaniu na Narodzenie), Kościół w połowie tego okresu pozwala sobie na chwilę radości i ulgi. Ten różowy kolor jest jak "przerwa w poscie" – przypomina, że oczekiwanie zmierza ku konkretnej, radosnej rzeczywistości. Tradycja tego koloru sięga średniowiecznych praktyk zakonnych.

Niedziela Laetare – środek Wielkiego Postu

Czwarta niedziela Wielkiego Postu nosi łacińską nazwę Laetare, od słów proroka Izajasza: „Laetare Ierusalem” (Wesel się, Jerozolimo). W 2026 roku przypada na 22 marca.

Podobnie jak w Adwencie, Niedziela Laetare prerywa surowość Wielkiego Postu. Po trzech tygodniach intensywnego postu wierni mogą nieco oddechnąć – różowy ornat napomina, że cierpienie ma kres, że czekającego nas Zmartwychwstanie jest bliżej. To nie powrót do radości pełnej (której będzie biały Wielkanocny), ale sygnał nadziei.

Warto zauważyć, że używanie różowego na Laetare i Gaudete jest opcjonalne – wiele parafii, szczególnie mniejszych, pozostaje przy fiolecie. Są też diecezje, gdzie różowy prawie nigdy się nie pojawia. To jeden z elementów, w których Kościół daje miejsca dla miejscowych tradycji.

Czarny i złoty kolor liturgiczny – żałobne i wyjątkowe okazje

Oprócz pięciu kolorów podstawowych (białego, czerwonego, zielonego, fioletowego i czarnego), przepisy liturgiczne dopuszczają też użycie czarnego w szczególnych warunkach oraz złotego jako reprezentacyjnego zamiennika.

Czarny kolor na Mszach żałobnych i Dzień Zaduszny

Czarny był przez stulecia standardowym kolorem pogrzebowym w Kościele katolickim. Przed reformą liturgiczną wprowadzoną przez papieża Pawła VI w 1970 roku, czarny dominował na Mszach za zmarłych. Dzisiaj jest dopuszczalny, ale fiolet uważa się za preferowany.

Na Dzień Zaduszny (2 listopada 2026) Kościół pozwala na użycie zarówno czarnego jak i fioletowego. W Polsce tradycja czarnego zostaje częściowo zachowana – w niektórych starszych parafiach, szczególnie o tradycjonalistycznym charakterze, na pogrzebach wciąż pojawia się czarny ornat. Jest to wyraz szacunku do wielowiekowej tradycji Kościoła.

Czarny symbolizuje śmierć, żal i nadzieję – połączenie ostateczności (śmierć fizyczna) z nadzieją chrześcijańską (zmartwychwstanie w Chrystusie).

Złoto jako zamiennik białego i czerwonego

Złoty kolor liturgiczny nie jest standardowy, ale Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego pozwala jego użycia w szczególnych uroczystościach. Złoto może zastępować biały, czerwony lub zielony w momentach, gdy Kościół chce podkreślić majestać Chrystusa i His królewską godność.

Używanie złota jest praktykowane szczególnie w dużych katedrach, bazylikach i w Watykanie. Jest to wyraz nadzwyczajnej uroczyste – gdy zwykłe kolory byłyby zbyt „skromne” dla danego wydarzenia. Przykładem może być kona papiez podróży apostolskiej czy ogłoszenie nowego świętego.

Tabela kolorów liturgicznych – kiedy i jaki kolor w 2026 roku

Poniższa tabela pokazuje harmonogram kolorów w roku liturgicznym 2025-2026. Pamiętajmy, że rok liturgiczny zaczyna się w Adwencie (listopad-grudzień poprzedniego roku kalendarza) i kończy się ostatnią niedzielą okresu zwykłego (koniec listopada).

Praktyczna wskazówka: Patrząc na ornat, którym ubiera się celebrans, możesz szybko zorientować się w kalendarzu kościelnym. Fiolet to zawsze pokuta lub oczekiwanie (Adwent/Wielki Post). Biały to radość (Boże Narodzenie, Wielkanoc, uroczystości maryjne). Zielony oznacza długi okres zwykły. Czerwony pojawia się sporadycznie na dni meczenników i Zielone Święta. Czarny – rarni na pogrzebach.

Kolory liturgiczne w kościołach Gdańska – gdzie można je obserwować

Gdańsk jest miastem bogatej tradycji kościelnej i niezwykłego dziedzictwa sztuki sakralnej. Wiele gdańskich kościołów dysponuje bogatymi zbiorami ornatów i parametów liturgicznych z różnych epok. Abyśmy mogli obserwować zmianę kolorów liturgicznych i zrozumieć ich piękno, warto odwiedzić kilka szczególnych miejsc.

Bazylika Mariacka – bogactwo ornatów z różnych epok

Bazylika Mariacka w Gdańsku (ul. Podkramarska 5, Główne Miasto) to jedna z największych ceglanych świątyń na świecie i niekwestionowany skarb Gdańska. Budynek powstał w XIV wieku i przetrwał wszystkie zawirowania historyczne.

Bazylika Mariacka przechowuje niezwykłą kolekcję historycznych ornatów i paramentów liturgicznych pochodzących z XIV-XVII wieku. Te szaty są zabytkowe – wykonane z najlepszych tkanin, haftowane złotem i srebrem. Przy każdej okazji (Wielkanoc, Boże Narodzenie, Wniebowzięcie Maryi) proboszcz wybiera z kolekcji ornaty odpowiadające danemu okresowi roku.

Warto wybrać się do Bazyliki Mariackiej w okresach liturgicznych bogatych w uroczystości – np. na ostatnią niedzielę Adwentu, by zobaczyć różowy ornat na Niedzielę Gaudete. Lub w Wielki Czwartek, by uczestniczyć w Mszy wieczornej z białym ornatem.

Katedra Oliwska i inne gdańskie świątynie

Katedra Oliwska (ul. Biskupa Edmunda Nowickiego 5, 80-330 Gdańsk Oliwa) to druga co do ważności świątynia archidiecezji gdańskiej. Jest siedzibą biskupa archidiecezjalnego i miejscem sprawowania uroczyste pontyfikalnych. Słynne są jej organy z 1763 roku (budowa: Christian Friederich Weissenborn), które liczą 7 269 piszczałek – jeden z najważniejszych instrumentów w Polsce.

W Katedrze Oliwskiej msze są sprawowane z niezwykłą powagą i bogatą oprawą liturgiczną. Gdy kapłan celebrujący Mszę świętą ma stopień biskupa lub wyższego dignitary, używane są szczególnie ozdobne ornaty i insygnia biskupie. To idealny moment do obserwacji hierarchii kolorów liturgicznych.

Kościół Świętego Jana (ul. Świętojańska, Główne Miasto) to gotycka świątynia z XIV wieku, gdzie przechowywane są również cenne dzieła sztuki sakralnej. Jest związana z Centrum Świętego Jana i organizuje wystawy sztuki kościelnej, gdzie czasem pokazywane są historyczne ornaty.

Kaplica Królewska przy ul. Świętego Ducha to mały, ale niezwykle bogatI baroku kapliczka z XVII wieku. Była związana z królem Janem III Sobieskim. Do dzisiaj zachowała się szczególnie bogata oprawa na uroczystości maryjne – tutaj widzimy białe ornaty Wniebowzięcia Maryi w całej pełni chwały.

Sezon turystyczny w Gdańsku trwa od czerwca do sierpnia i pokrywa się z zielonym kolorem okresu zwykłego. Dla turystów i pielgrzymów jest to doskonała okazja do odwiedzenia kościołów – zarówno z powodów historycznych, jak i by obserwować, w jaki sposób Kościół przeżywa swój rok liturgiczny. W okresach tzw. „niskiego sezonu” (grudzień-styczeń, luty-marzec) możesz natomiast zobaczyć bardziej dramatyczne kolory – fiolet Adwentu i Postu, białą radość Bożego Narodzenia i Wielkanocy.

FAQ – Najczęstsze pytania o kolory liturgiczne

Co oznacza fioletowy kolor szaty księdza?

Fioletowy kolor szaty liturgicznej oznacza pokutę, nawrócenie i oczekiwanie. Ksiądz ubiera fioletowy ornat w dwóch głównych okresach: w Adwencie (oczekiwanie na przyjście Chrystusa) oraz w Wielkim Poscie (pokuta i przygotowanie do Wielkanocy). Fiolet pojawia się również na Mszach pogrzebowych i w uroczystość Wszystkich Wiernych Zmarłych (2 listopada). To kolor wewnętrznej pracy i przemiany duchowej.

Ile jest kolorów liturgicznych w Kościele katolickim?

Według Ogólnego wprowadzenia do Mszału Rzymskiego (OWMR) podstawowe kolory liturgiczne to: biały, czerwony, zielony, fioletowy i czarny. Dopuszczalny jest również różowy (dwa razy w roku: Niedziela Gaudete i Niedziela Laetare) oraz złoty jako zamiennik białego, czerwonego i zielonego w szczególnie uroczystych momentach. W praktyce parafialna większość parafii korzysta z pięciu kolorów podstawowych.

Kiedy ksiądz ubrany jest na czerwono?

Czerwony kolor liturgiczny pojawia się w kilku ściśle określonych momentach: na Niedzielę Palmową i Wielki Piątek (Męka Pańska), w uroczystość Zesłania Ducha Świętego (Zielone Święta), na święta Apostołów i Męczenników oraz w święto Podwyższenia Krzyża Świętego. W 2026 roku Zielone Święta (czerwony) przypadają na 24 maja. Czerwień oznacza zarówno krew ofiary jak i ogień Ducha Świętego.

Co oznacza różowy kolor w kościele?

Różowy (jasnoróżowy) kolor liturgiczny jest wyrazem radości przebijającej się przez okres pokuty lub oczekiwania. Pojawia się tylko dwa razy w roku: w III Niedzielę Adwentu (Gaudete, co znaczy „radujcie się”) i w IV Niedzielę Wielkiego Postu (Laetare). Jest dopuszczalny, nie obowiązkowy – wiele parafii pozostaje przy fiolecie również w te niedziele. To jeden z najrządszych i najpiękniejszych kolorów liturgicznych.

Dlaczego kolory liturgiczne się zmieniają?

Kolory liturgiczne zmieniają się, ponieważ stanowią wizualny język Kościoła – każdy kolor wyraża inne treści teologiczne odpowiednie do danego okresu roku lub rodzaju świętowanego wydarzenia. Zmiana koloru szaty pomaga wiernym wchodzić w rytm roku liturgicznego i świadomie przeżyć kolejne okresy: oczekiwania, pokuty, radości i codziennego wzrostu w wierze. To jedno z największych arcydziełach pedagogiki religijnej Kościoła.

Jaki kolor liturgiczny obowiązuje na co dzień przez większość roku?

Przez większość roku – podczas tzw. okresu zwykłego – obowiązuje kolor zielony. Trwa on łącznie ok. 33-34 tygodnie podzielone na dwa odcinki: krótszy po Objawieniu Pańskim (Trzech Króach) oraz dłuższy po Zielonych Świętach aż do początku Adwentu. Zieleń symbolizuje nadzieję, wzrost duchowy i codzienne życie chrześcijańskie – to okres, w którym Kościół skupia się na naśladowaniu Chrystusa w zwyczajnych warunkach.

Czy w kościołach Gdańska można zobaczyć historyczne ornaty?

Tak – szczególnie bogata kolekcja historycznych szat liturgicznych znajduje się w Bazylice Mariackiej w Gdańsku (ul. Podkramarska 5, Główne Miasto), gdzie przechowywane są paramenty gotyckie i renesansowe z XIV-XVII wieku. Katedra Oliwska w dzielnicy Oliwa również dysponuje cennymi zbiorami szat używanych podczas uroczystych Mszy pontyfikalnych. Warto odwiedzić je podczas głównych świąt roku liturgicznego.

Jaki kolor liturgiczny jest na pogrzebie?

Na Mszy pogrzebowej można użyć koloru fioletowego lub czarnego – oba są dopuszczone przez Mszał Rzymski. W Polsce najczęściej stosuje się fiolet jako kolor bliższy współczesnej symbolice żałobnej, jednak czarny – historycznie bardziej tradycyjny dla obrzędów żałobnych przed reformą liturgiczną z 1970 roku – nadal bywa używany, szczególnie 2 listopada w Dzień Zaduszny. Oba kolory wyrażają wiarę w zmartwychwstanie i modlitwę za zmarlego.

Adam Kaczmarek

Mieszkaniec Krzyżanowic i aktywny członek rady parafialnej. Od wielu lat zaangażowany w życie lokalnej wspólnoty. Na stronie parafialnej dba o to, abyście zawsze mieli dostęp do najważniejszych ogłoszeń, a także dokumentuje wydarzenia w naszej galerii. Prywatnie pasjonat historii regionalnej i miłośnik pieszych wędrówek.